.:: دست نوشته های یک دانشجو ::.

کندوکاوی پیرامون ریشه تاریخی- فکری هتاکی های اخیر

amirihosain — Fri, 18 May 2012 19:44:00 GMT

اهانت به مقدسات شیعه، موضوع تازه ای نیست. چه از صدر اسلام که در برابر امام معصوم علیه السلام فحاشی می کردند، چه در دوران بعد از آن و چه در سده ی اخیر.

۴ سال قبل زمانی که اکبر گنجی رسما مهدویت را منکر شد و سلسله اباطیل جدیدی را تحت لوای روشنفکری مطرح کرد،مطلبی نوشتم که به بررسی سیر تاریخی و فکری توهین به مقدسات شیعه پرداخته شده بود.

در ادامه آن مطلب نیز به نقش برخی انجمن های به اصطلاح اسلامی در برخی دانشگاه ها و حمایت مستقیم و غیر مستقیم آنها از این روند اشاره شد.

این روزها که بار دیگر منطق روشنفکری خود را در فحاشی به عالی ترین ذوات مقدسه بازتولید می کند و همزمان چند جویای نام جاهل در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، دانسته یا نادانسته از این موضوع دفاع می کنند، بازخوانی این مطلب خالی از لطف نیست؛ با این تبصره که به جای بند آخر و اکبر گنجی، می توان کمی اسامی را تغییر داد اما صورت مساله هم چنان ثابت است و منطق روشنفکری همان فحاشی است:

اگر بپذيريم روند اوج گيري "توهين به مقدسات" مقارن با آشنايي ايرانيان با غرب و ورود روشنفكري به كشورمان بوده است، نگاهي گذرا بر روند طي شده يك صد سال اخير در اين عرصه، حاكي از آن است كه نتيجه عيني و عملي اين جريان بيش از هميشه امروز نمود پيدا كرده است.

هتاكي و حمله به كليات و جزييات اسلام كه به طور خاص توسط "ميرزا آقا خان كرماني" قريب به 150 سال قبل آغاز شد، در ادامه به خوبي توسط افرادي همچون احمد كسروي، حكمي زاده، شريعت سنگلجي و... دنبال شد.

ميرزا آقاخان تقريباً نخستين كسي است كه به تمامي مقدسات مي تازد. از وي به عنوان يكي از پايه گذاران سكولاريزم در ايران ياد مي شود. او معتقد بود ريشه اعتقادات ديني، ترس و بيم است و اعتقاد به خداوند، زاده خيالات انسانهاست. پدر زن ميرزا آقا خان جانشين "ميرزا محمد علي باب"، رهبر فرقه "بابيه" بود و البته استاد ميرزا آقا خان، "شيخ احمد احسايي" بود كه 14 معصوم(ع) را حقيقتي واحد به نام "محمديه" معرفي مي نمود كه عين خداست و از قضا خويشتن را نيز جزوي از اين حقيقت واحد به شمار مي آورد.

البته پيشتر نيز ميرزا فتحعلي آخوندزاده معتقد بود: "اسلام همان عقايد باطله اي است كه موجب ذلت ملك و ملت است." نقل شده كه روزي ميرزا ملكم خان با زيركي خطاب به آخوندزاده چنين مي گويد: "نبايد به ايشان (مردم) بگويي كه اعتقاد (دين) شما باطل است... تو بدين شيوه ناملايم براي خود هزار قسم مدعي و بدگوخواهي تراشيد و به مقصود هم نخواهي رسيد. هركس از ايشان (مردم) از روي لجاجت و عناد حرف تو را بيهوده و دلايل تو را پوچ خواهد شمرد و زحمت تو عبث و بيجا خواهد شد. چرا به دين ايشان مي چسبي؟ تو دين ايشان را كنار بگذار و در خصوص بطلان آن هيچ حرف مزن."

در عصري نزديك تر، افرادي همچون "شريعت سنگلجي" و "علي اكبر حكمي زاده" به صورت آشكار اهانت به مقدسات را در دستور كار خود قرار دادند، هرچند بعدها امام خميني(ره) كتاب كشف الاسرار را در پاسخ به حملات حكمي زاده به ارزش هاي شيعي و روحانيت شيعه نوشت.

چندي بعد، روند گستاخي ها در اهانت به مقدسات به اوج مي رسد و "احمد كسري" پرچمدار نهضت توهين به اسلام مي شود. برگزاري هر ساله مراسم كتاب سوزي كه در آن مفاتيح و ادعيه ديني به همراه برخي ديگر از كتب سنتي ايرانيان همچون اشعار سعدي و حافظ به آتش كشيده مي شد، به همراه ايجاد مذهب "پاك ديني" تنها بخشي از اقدامات دين ستيزانه كسروي به حساب مي آمد.

روند دشمني و اهانت به اسلام طي سالهاي پس از اعدام انقلابي كسروي توسط فداييان اسلام نيز ادامه دار مي شود. طي سالهاي پيش از پيروزي انقلاب، وجود عناصر بهايي در سطوح عالي و مقامات ارشد رژيم پهلوي خود به تنهايي قابل توجه است. اگرچه اشاره به سير عداوت جريانات چپ موسوم به ماركسيست با مسلمانان به خصوص از سال 54 به بعد نيز بايد در مجالي ديگر مورد تدقيق قرار گيرد.

اما پس از انقلاب نيز نه تنها هيچ گاه اين جريان متوقف نشد كه به عنوان مثال در نخستين روزهاي بعد پيروزي انقلاب، "حسن نزيه" از اعضاي ارشد نهضت آزادي، احكام اسلام در زمان حاضر را اجرا نشدني دانست و چندي بعد نيز جبهه ملي، حكم قرآني "قصاص" را خشن و كهنه معرفي كرد كه امام(ره) در پاسخ به ادعاهاي گستاخانه اين طيف چنين فرمود: "يك گروهي كه از اولش باطل بودند، من از آن ريشه هايش مي دانم، يك گروهي كه با اسلام و روحانيت اسلام سرسخت مخالف بودند، از اولش هم مخالف بودند، اولش هم وقتي كه مرحوم آيت الله كاشاني ديد كه اينها خلاف دارند مي كنند و صحبت كرد، اينها كاري كردند كه يك سگي را نزديك مجلس عينك به آن زدند اسمش را آيت الله گذاشته بودند. اين در زمان آن بود كه اينها فخر مي كنند به وجود او(مصدق)، او هم مسلم (مسلمان) نبود. من در آن روز در منزل يكي از علماي تهران بودم كه اين خبر را شنيدم كه يك سگي را عينك زدند و به اسم آيت الله توي خيابان ها مي گردانند، من به آن آقا عرض كردم كه اين ديگر مخالفت با شخص نيست، اين سيلي خواهد خورد و طولي نكشيد كه سيلي را خورد و اگر مانده بود سيلي را بر اسلام مي زد. اينها تفاله هاي آن جمعيت هستند كه حالا قصاص را، حكم ضروري اسلام را غير انساني مي خوانند."

اما ارتحال امام(ره) در سال 68 بهترين فرصت بود تا افرادي كه بعضاً در نخستين روزهاي انقلاب خود را انقلابي ترين افراد قلمداد مي كردند و با رفتارهاي راديكال و افراطي خويش كه با برچسب "اسلام" آن را توجيه مي نمودند، با تغييرات اساسي در تفكر و سابقه فكري خويش، يادآور رفتار و عملكرد يك قرن پيش روشنفكران قبل و پس از مشروطه باشند.

پس از ظهور اختلافات گسترده در مؤسسه كيهان در اواخر دهه 60، حلقه كيان با هدف رجعت به "روشنفكري" با محوريت عبدالكريم سروش آغاز به كار مي كند و همزمان در پيگيري اهداف عملياتي حلقه كيان نيز افراد ديگري همچون عليرضا علوي تبار، سعيد حجاريان، رضا تهراني و... ايفاي نقش مي نمايند. تأسيس همزمان مركز مطالعات استراتژيك رياست جمهوري در اين زمان به مديريت موسوي خوئيني ها نيز بيش از پيش بر پشتوانه مادي و معنوي دست اندركاران حلقه كيان مي افزايد و سروش كه با ترجمه برخي آثار غربي از جمله آثار كارل پوپر، خود را در عرصه شهرت مي بيند، با طرح "قبض و بسط تئوريك شريعت" سرآغاز مسيري براي ياران روشنفكر خويش مي شود كه در گذر زمان آثار آن بيشتر آشكار مي شود.

همچنين "توسعه سياسي" كه از شعارهاي بنيادين جريان دوم خرداد طي حاكميت 8 ساله اش به شمار مي آمد، براي نخستين بار سال 68 توسط سعيد حجاريان در مركز مطالعات استراتژيك رياست جمهوري مطرح و دنبال مي شود. "توسعه سياسي" كه طراح اصلي آن حسين بشيريه استاد جامعه شناسي سياسي دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران بود كه خود در تعريف آن چنين مي گويد: "توسعه سياسي يعني دمكراتيزاسيون و دموكراتيزاسيون هم يعني سكولاريزاسيون".

بشيريه كه طراح و تئوريسين اصلي جريان دوم خرداد و جامعه مدني به حساب مي آمد، در سال 80 موفق به ترجمه كتاب "لوياتان" اثر توماس هابز شد. اما آنچه در اين ميان جالب توجه به نظر مي رسد، اظهارنظر صريح حجاريان، مشاور ارشد خاتمي و شاگرد قديمي بشيريه پيرامون اثر ترجمه شده استاد خويش است: "ترجمه اين كتاب از آن جهت مهم و اساسي است و كار دكتر بشيريه به اين لحاظ حياتي است كه بحث «سكولاريزم» موضوع مورد نياز ما در شرايط فعلي است" و اين چنين "سكولاريزم" كه بيش از يك قرن پيش توسط ميرزا آقاخان كرماني و... فرياد زده مي شد، توسط روشنفكران 2 دهه پس از پيروزي انقلاب اسلامي سرفصل مي شود.

اما جريان بيمار روشنفكري در ايران كه علي رغم گذشت بيش از 100 سال از آغاز آن در كشورمان در دوران اصلاحات به اوج خود رسيده بود، به تدريج نقاب "اسلامي" را از چهره خود برداشته و با وقوع وقايع گوناگون بيش از هر زمان ديگري ماهيت خويش را آشكار مي نمايد.

شايد بهترين مثال، اظهارات ضدديني هاشم آغاجري عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي كه از احزاب پرنفوذ جريان اصلاحات به شمار مي آيد، باشد. آغاجري در سخنان 31 خرداد 81 خويش در همدان با عنوان "پروتستانيزم اسلامي" تقليد مقلدان شيعه از مراجع تقليد را "ميمون وار" توصيف كرد و با انتساب كلماتي سخيف به روحانيت شيعه و حتي امامان معصوم(ع) موجي از اعتراضات را در عرصه مذهبي و سياسي كشور برانگيخت. اين اظهارات گستاخانه منجر شد تا جامعه مدرسين حوزه علميه قم در نامه اي رسمي كه به امضاي مرحوم آيت الله مشكيني نيز رسيده بود، سازمان زبور را "نامشروع" اعلام كند اما اعضاي اين سازمان به وجود افرادي همچون آغاجري در ميان خود ابراز افتخار كردند. هتاكي هاي اين عنصر افراطي به گونه اي بود كه حتي خاتمي رييس جمهور وقت نيز در عكس العمل به اين موضوع با صراحت ابراز داشت: "از دشمنان توقعي جز اين نيست كه روحانيت و مرجعيت را تضعيف كنند اما گلايه اين است كه تضعيف روحانيت به نام روشنفكري و اصلاح چرا؟! "

اما داستان غم انگيز اهانت به مقدسات مذهبي طي سالهاي دوم خرداد سر پايان يافتن نداشت. عبدالكريم سروش كه روزگاري از پيشگامان اصلي انقلاب فرهنگي در دانشگاه ها بود، ادعا كرد: "حكومت ديني جلوي رشد علمي مردم را مي گيرد"، اكبر گنجي نوشت: "خشونت هاي روز عاشورا معلول تعارض هاي قومي و بالاخص نتيجه خشونت پيامبر در جنگ بدر، احد، خندق و... بود"، حميدرضا جلايي پور هدف از انقلاب اسلامي را تنها در تحقق "جمهوريت" منحصر نمود، احمد قابل خواستار عدم ممنوعيت "همجنس بازي" شد و سالار بهزادي تفكر "شيعه" را موجب انحطاط مملكت دانست، چون معتقد بود تفكر شيعه مانع تحقق "دموكراسي" است.

اما طي سالهاي دوم خرداد، نه تنها رسماً و از تريبون هاي مختلف فريادهاي اهانت آميز نسبت به اسلام ترويج مي شد بلكه مدعيان "آزادي بيان" و " منطق و گفتگو" از مناظره منطقي و پاسخگويي پيرامون مبناي سخنان خويش خودداري مي كردند. مهاجراني وزير وقت ارشاد دولت خاتمي و هم چنين سروش از ايدئولوگ هاي اصلي جريان دوم خرداد پس از مدت ها كشمكش از مناظره با آيت الله مصباح يزدي، استاد برجسته و با سابقه حوزه علميه طفره رفتند؛ اين هنوز از نتايج سحر دولت شعارهاي "ضرورت پاسخگويي به مخالف" بود.

متأسفانه طي اين سالها دفاتر تحكيم وحدت در دانشگاهها نيز مبهوت ظاهر زيباي شعارهاي اصلاح طلبان شده بود. فضاي مسموم و هتاكانه روزنامه هاي زنجيره اي به سرعت برفضاي دانشگاه ها نيز تأثير گذاشت و پس از مدتي كوتاه، برخي تبديل به پياده نظام احزاب سياسي خارج از دانشگاه شدند. غائله 18 تير كوي دانشگاه تهران نماد استفاده ابزاري از جنبش دانشجويي توسط سياسيوني بود كه دانشگاه و دانشجو را بازوي خود مي ناميدند و الحق و الانصاف توانستند از اين 2 نهاد، بيش از بازو و بال خود، بلكه به عنوان "نقاب" چهره خويش استفاده كنند و حتي ماجراي اهانت به مقدسات در يكي از بارزترين حالات ممكن در دانشگاه هاي كشور در سالهاي ابتدايي جريان دوم خرداد اتفاق افتاد. آنگاه كه يكي از نشريات دانشجويي انجمن اسلامي دانشگاه اميركبير با پشتيباني برخي مسئولان وزارت علوم وقت و عضو حزب مشاركت، نسبت به جسارت به ساحت مقدس حضرت ولي عصر(عج) در قالب يك نمايشنامه تئاتر اقدام كند كه موجي از اعتراضات دانشجويان مسلمان را در اين رابطه برانگيخت.

هم اكنون دبير وقت انجمن اسلامي دانشجويان دانشگله اميركبير (علي افشاري) به همراه اكبر عطري از ديگر دانشجويان فعال در دفتر تحيكم وحدت در دوران اصلاحات، در اكناف كاخ سفيد به سر مي برند و رسماً از نيروهاي اپوزيسيون به شمار مي آيند. البته چندي پيش نيز عبدالله مومني از نويسندگان فعلي رسانه هاي دوم خردادي و سخنگوي سازمان دانش آموختگات دفتر تحكيم وحدت در اظهاراتي گستاخانه گفته بود: "در ايران، مقدسات گاو هستند و من اعتقادي به عصمت اميرالومنين (ع) هم ندارم."

عملكرد انجمن هاي اسلامي دانشگاه هاي كشور به خصوص دانشگاه هاي تهران، شريف، خواجه نصير، علم و صنعت، علامه طباطبايي، فردوسي مشهد و... نشان مي دهد هشدارهاي سالهاي قبل امام(ره) پيرامون نفوذ جريانات افراطي در بين دانشجويان تا چه ميزان هوشمندانه بوده است: "ممكن است در همين انجمن هاي اسلامي هم عمالشان رخنه بكنند و منحرف كنند، با اسم اسلام مسايلي ديگر را پيش بياورند" و اين همان نكته اي است كه ابراهيم يزدي دبيركل نهضت آزادي در سال 84 و در جمع دانشجويان انجمن اسلامي دانشگاه تهران از آن پرده بر مي دارد: "نبايد بگذاريد نقاب اسلام از نام تشكل شما برداشته شود" و اين سخن مضمون توصيه بيش از 100 سال قبل ميرزاملكم خان به فتحعلي آخوندزاده است كه تلويحاً از او مي خواهد تا با دين مردم كاري نداشته باشد و با آن مخالفت نكند.

امام(ره) اتفاقات آينده را با تيزبيني هشدار مي دهد: "خطر آنهايي كه با اسم اسلام وارد مي شوند و به اسلام اعتقاد ندارند بيش از آنهايي است كه اسلام را مي گويند قبول نداريم و چهره شان واضح است... بايد انجمن هاي اسلامي دانشگاه ها توجه داشته باشند."

با اين تفاسير و شواهد تاريخي و فعلي، اظهارات موهن اخير اكبر گنجي نويسنده محبوب اصلاح طلبان چندان هم تعجب آور و دور از انتظار نيست. اگر وي در آخرين اظهارنظرات رسماً وجود حضرت ولي عصر(عج) را منكر و پيش از آن نيز خواستار قانوني شدن همجنس بازي در ايران شده بود، اين سير طبيعي جرياني است كه بيش از 100 سال قبل و همزمان با ورود روشنفكري به ايران كليد خورده است. تلاش در جهت سكولاريزه كردن جامعه و تأكيد بر نگاه ماترياليستي در مقابل معنويات، جز به نفي مهدويت و مباني اعتقادي نمي انجامد. با اين حال، آيا سكوت مدعيان پيروي از خط امام(ره) و كساني كه هنوز هم معتقد هستند آرمان هاي امام و انقلاب را قبول دارند، در مقابل اظهارات يار ديرينشان نبايد جاي تعجب داشته باشد؟!

به کوری دو چشم آن حقیری

که از فرط حقارت بد دهان است

به هر دیوار این دنیا نوشتم

"نقی" زیباترین نام جهان است ...

"وطن دوستي"و"پذيرش شكست"؛ درسي كه موسوي بايد از ساركوزي می آموخت!

amirihosain — Wed, 09 May 2012 00:50:00 GMT

"به اولاند باید احترام گذاشت. به وی زنگ زدم و تبریک گفتم؛ رئیس زمانی رئیس است که شکست را به عهده بگیرد. مسئولیت شکست را بر عهده می‌گیرم و از این به بعد من یکی از شما خواهم بود. می خواهم به فرانسوی‌ها بگویم از هر زمان دیگری به فرانسه علاقمند هستم. زندگی از شکست‌ها و پیروزی‌ها تشکیل شده است و موفق نشدم ارزش‌های مورد اعتقادم را پیروز کنم" اینها جملاتی است که نیکلا سارکوزی رییس جمهور فرانسه پس از شکست در برابر رقیب خود، اولاند بر زبان آورد.

در حالی که نیکلا سارکوزی با اختلاف کمتر از تنها 3 در صد از آرا، رقابت را به فرانسوا اولاند رییس جمهور جدید فرانسه واگذار کرد در اقدامی تحسين برانگيز و البته قابل انتظار نتیجه نهایی این رقابت نزدیک را پذیرفت و با تبریک به وی مسئولیت شکست در انتخابات را بر عهده خود دانست.

این در حالی است که در انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 امریکا نیز که الگور با اختلاف کمتر از یک درصد آرا، رقابت را به جرج بوش واگذار کرد، وی كه به نتايج انتخابات بشدت معترض بود به ديوان عالي امريكا شكايت كرد ولي پس از اعلام نظر ديوان عالي امريكا،‌ تسلیم نظر نهایی مراجع قانونی نظام سیاسی امریکا شد و حتي پيروزي در انتخابات را به جرج بوش تبريك گفت،‌الگور براي اين اقدام خود دلايل جالبي داشت. او در بیانیه ای که به همین مناسب منتشر نمود اعلام کرد:

"من با جورج دبلیو بوش صحبت کردم و به وی به مناسبت برگزیده شدن به عنوان چهل و سومین رئیس جمهور ایالات متحده تبریک گفتم ... من به وی گفتم که در اسرع وقت همدیگر را ملاقات کنیم، تا جدایی های حاصل از این مبارزه انتخاباتی را که پشت سر گذاشتیم، التیام بخشیم. حدود یک قرن و نیم پیش، سناتور استیون داگلاس به آبراهام لینکن که او را در انتخابات ریاست جمهوری شکست داده بود گفت عشق به حزب باید در مقابل وطن پرستی سرفرود آورد. من با شما هستم آقای رئیس جمهور، و خداوند شما را مورد برکت قرار دهد. با حفظ همان روحیه، من به رئیس جمهور منتخب بوش می گویم آنچه که از کینه ی ناشی از تعلقات حزبی باقی مانده الان بایستی کنار گذاشته شود، و خداوند تصدی سرپرستی کشور توسط وی را مورد برکت قرار دهد."

وی در بخش دیگری از این بیانیه تصریح کرد:

"اکنون که دیوانعالی آمریکا صحبت کرده است، بگذارید هیچ گونه شکّی نباشد، در حالی که من قویا با نظر دیوانعالی مخالفم، ولی آن را می پذیرم."

الگور با احترام کامل به رقیب خود گفت:

"برخی گفته اند که ماهیت غیر عادی این انتخابات ممکن است رئیس جمهور بعدی را در اداره دولت دچار مشکل کند. من این سخن را باور ندارم. رئیس جمهور بوش، وارث ملتی است که شهروندانش آماده اند تا به او در انجام وظایف بزرگش یاری رسانند. من شخصا در خدمت وی خواهم بود. من از همه ی آمریکاییها، خصوصا از همه ی کسانی که با ما بودند، می خواهم تا پشت سر رئیس جمهور بعدیمان متحد شوند. در حالی که زمان کافی برای بحث در مورد اختلافات جاریمان خواهد بود، اکنون زمان آن است که بدانیم آنچه ما را متحد می کند بزرگتر است از آنچه ما را جدا می کند. در حالی که ما هنوز به باورهای متضادمان از هم پایبندیم، ولی وظیفه ای داریم بالاتر از وظیفه ای که نسبت به حزب داریم. اینجا آمریکاست و ما کشور را قبل از حزب در نظر می گیریم. ما با هم پشت سر رئیس جمهور جدیدمان می ایستیم."

رفتار ساركوزي و الگور در مواجهه با شكست و پذيرش آن در شرايطي كه اختلاف آرائ در حد چند درصد بود،‌ناشي از ترجيح منافع ملي فرانسه و امريكا به منافع حزبي و گروهي ساركوزي و الگور بود. امري كه متاسفانه رعايت نكردن آن در انتخابات رياست جمهوري سال 88 كشور را قریب به 8 ماه کشور را دستخوش ناآرامی ها و حواشی متعددی كرد تا پيگيري ادعاي تقلب و پيروزي موسوي بجاي پذيرش شكست و واگذاري عرصه به رقيب،‌ خسارت هاي جبران ناپذيري را براي ايران در عرصه داخلي و بين المللي به دنبال داشته باشد.

موسوی که پس از 20 سال سکوت و انزوا در عرصه سیاسی کشور، به رقابت با محمود احمدی نژاد روی آورده بود و به گواه تمامی نظرسنجی های معتبر داخلی و خارجی نیز شانسی برای پیروزی در انتخابات نداشت، در شب 22 خرداد 88 و در حالي كه هنوز نتايج رسمي انتخابات اعلام نشده بود، به ناگاه در جمع خبرنگاران حاضر شد و اعلام کرد:

"برابر اطلاعاتی که از ستادهایمان در سطح کشور داریم، برنده قطعی با نسبت آرای بسیار زیاد اینجانب هستم ... ما از وزارت کشور و دولتی که ادعای مردمی بودن دارد می خواهیم که حافظ حقوق ملت باشد به هر حال بنده خود را پیروز قطعی این میدان می دانم و منتظر شمارش آرا به طور دقیق هستم."

اما این تنها آغاز ماجرا بود و در حالی که در روز 23 خرداد وزارت کشور آمار نهایی انتخابات و پیروزی فاصله دار محمود احمدی نژاد نسبت به دیگر رقبا را اعلام کرد، موسوی در بیانیه ای ضمن پافشاری بر مواضع خود و نادیده گرفتن فاصله 11 میلیونی خود با احمدی نژاد اعلام کرد:

"اینجانب ضمن اعتراض شدید به روند موجود و تخلفات آشکار و فراوان روز انتخابات هشدار می دهم که تسلیم این صحنه آرایی خطرناک نخواهم شد ... خائنين به آراي مردم ابایي از آن ندارند که اين خانه پارسايان به آتش کشيده شود."

در این بین مهدی کروبی نیز ساکت ننشست و در حالی که تعداد آرای وی از مجموع آرای باطله نیز کمتر بود و بیش از 24 میلیون فاصله میان آرای وی و رییس جمهور منتخب ملت بود، در بیانیه ای اعلام داشت:

"من به پيشگاه ملت شكايت مي برم و دستان همه راي دهندگان به خصوص دانشجويان،‌ روشنفكران،‌ زنان، محرومين و افراد مورد تبعيض اعم از دگر انديشان،‌ اقليت هاي حقوقي و مذهبي ،‌دراويش ،‌اهل حق را مي بوسم و حتما در مقابل اين مهندسي و تنظيم ناشيانه راي ملت سكوت نخواهم كرد و به عنوان فردي مستقل در چارچوب فكري و سياسي خاص خود و بر اساس مواضع و بيانيه هايي كه منتشر كرده ام در صحنه خواهم ماند."

کروبی در آخرین جمله این بیانیه نوشت: "این تازه اول داستان است."

از سوی دیگر جدای از بیانیه های مکرر احزاب مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب، اعتماد ملی و مجمع روحانیون مبارز که بر طبل تقلب در انتخابات می کوفتند، اظهارات زهرا رهنورد همسر میرحسین موسوی در گفتگو با بی بی سی فارسی، رسانه دولتي انگليس، جالب توجه بود، آنجا که وی در بیان علت تقلب در انتخابات اظهار داشت:

"نتیجه آرا دقیقا عکس آن چیزی است که واقعیت دارد، یعنی دقیقا نسبت آرای موسوی به احمدی نژاد 4 به 1 بوده است. یک نقاطی هستند که خودشان نشان دهنده نادرست بودن میزان آراست. مثلا ترک زبانها و مردم آذرباییجان فرزند خودشان را رها نمی کنند تا به فرد دیگری رای بدهند یا خود بنده که بارها گفتم من لر هستم و آقای موسوی هم گفته داماد لرستان است، لرها داماد خودشان را رها نمی کنند و به احمدی نژاد رای بدهند. این دو مورد برای ما ملاک است که باقی موارد هم همینطور است."

روزها گذشت و کشور در داغ ادعای دروغین تقلب در انتخابات سوخت. حتی زمانی که رهبر انقلاب در نماز جمعه تاریخی 29 خرداد اعلام کردند هر کس اعتراض دارد، از مجاری قانونی حرف خود پیگیری کند، باز هم موسوی و کروبی بر پيگيري خواسته های خود از طريق غیرقانونی تاکید کرده و با فراخوان برای حضور هوادارانشان در خیابان ها، موجب ايجاد خسارت هايي شدند كه تا ماه ها كشور را بخود درگير كرده بود.

حمله به اماکن عمومی، پایگاه نظامی بسیج، آتش زدن اوتوبوس ها و ... ارمغان زودگذر نوع رفتار کسانی بود که با شعار قانونگرایی به میدان آمده بودند اما نتیجه دراز مدت این رفتار ها را باید در ضربه به جایگاه استراتژیک جمهوری اسلامی در سطح منطقه و جهان ارزیابی نمود تا آنجا که دشمنان درجه یک ایران با تصویب قطعنامه های نقض حقوق بشر در ایران، فضای افکار عمومی علیه کشورمان را شدن بخشیدند این روند تا آنجا پیش رفت که در 30 خرداد موشه يعلون، رئيس سابق اطلاعات ارتش اسراییل در گفتگو با روزنامه صهيونيستي يديعوت آحارانوت گفت:

«موسوي و همسرش روح جديدي به آزادي بخشيده‌اند، بنابراين من تكرار مي‌كنم انقلابي در ايران روي خواهد داد.»

سارکوزی و ال گور اگرچه با اختلاف بسیار اندکی نتیجه انتخابات را به اولاند و بوش واگذار کردند اما با رفتاری کاملا قابل انتظار و در چارچوب منافع ملی کشورشان، هم وجهه سیاسی خود را نزد هموطنان شان حفظ کردند و هم مانع ضربه خوردن جایگاه کشورشان در معادلات جهانی شدند اما موسوی و کروبی که با فاصله معناداری نتیجه انتخابات را واگذار کردند، نه تنها نتیجه را نپذیرفتند بلکه با نوعی "انتحار سیاسی"، خود و جریان متبوعشان را به بخشی از تاریخ معاصر ایران ضمیمه کردند و به همین علت است که این روزها اصلاح طلبان بیش از همیشه منزوی هستند تا آنجا که حتی رای دادن محمد خاتمی که روزگاری رییس جمهور کشور بود، در خفا صورت می گیرد.

هر چند نبايد فراموش كرد كه رویه غلط و ناپسند بي توجهي به انتخاب مردم و تبریک نگفتن به كانديداي پيروز به سال 88 باز نمي گردد چنانكه برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی در سوم تیر 84 اين هاشمی رفسنجانی ترجيح داد پس از شكست در انتخابات،‌ از اعلام تبریک به رییس جمهور منتخب ملت امتناع كند.

وقتي جبهه متحد اشتباه استرات‍ژ‍يك قاليباف‌ 84‌ را تكرار ميكند

amirihosain — Wed, 02 May 2012 19:16:36 GMT

زاکانی: دور اول‌ تبليغاتمان كم بود، الان هم مشكل مالي داريم!

"تبليغات ميلياردي هرگز جواب نمي دهد؛ پايداري هميشه جواب مي دهد" اين پيامكي است كه اين روزها بيش از هميشه در ميان حاميان گفتماني انقلاب اسلامي در چرخش است و كوتاه ترين ترين و در عين حال گويا ترين توصيف از فضاي انتخاباتي كشور است.

حجم تبليغات شگفت آور و كم نظير جبهه متحد اصولگريان در آستانه دور دوم انتخابات مجلس نهم در پايتخت به حدي است كه در ميان انتخابات هاي سال‌هاي اخير شاید تنها حجم تبليغات محمدباقر قاليباف در انتخابات رياست جمهوري سال 84 را بتوان با آن قیاس کرد.

جدای از بنرهاي تبليغاتي بزرگ نصب شده بر سر بسياري از معابر پر رفت و آمد وچهارراه هاي اصلي تهران، نصب پوسترها و تراكت هاي فراواني نيز كه در اكثر خيابان هاي اصلي و فرعي تهران با تصویری از لیست این جبهه بر دیوارهای شهر باعث شده تا اين سوال به ذهن توده هاي مردم برسد كه آيا در دور دوم انتخابات به جز ليست 25 نفره جبهه متحد اصولگرايان،‌ فرد يا افراد ديگري نيز براي صندلي هاي سبز بهارستان رقابت مي كنند؟

این در حالی است که نصب پوسترها و بنرهاي تبليغاتي بر اماكن عمومي؛ ديوار منازل و ... نيز بدون ممانعت جدی مراجع قانونی از جمله شهرداری تهران، همراه بوده است.

اما شايد آنچه كه بيش از همه در اين ميان جالب توجه باشد، اظهارات اخير آقاي زاكاني رييس ستاد انتخابات جبهه متحد اصولگرايان در روز سه شنبه 12 ارديبهشت با روزنامه جوان باشد.

وي در پاسخ به پرسشي در اين زمينه مي گويد:

"تبليغات هزينه دارد. ما در جبهه متحد تكليف مان روشن است. احزاب و گروه هايي كه در جبهه متحد حضور دارند هزينه ها را تقبل و آن را تامين مي كنند گرچه برخي ها اين روزها جفا مي كنند و حرفهاي نادرستي را عنوان مي كنند."

زاكاني در ادامه نيز مدعي تبليغات كم و مشكلات مالي جبهه متحد شده و مي گويد:

"در دور اول كه تبليغات كم بود (!) و در دور دوم نيز ما در ستاد جبهه به خاطر مشكلات مالي "فقط" كف دستي ، بروشور و تبليغات روي كارتن براي دعوت به جبهه را داشتيم و الباقي تبليغات طراحي شده به صورت سي دي در اختيار هر كسي كه مي خواست كمك به جبهه كند، قرار مي گرفت و در محلات و مناطق توسط متن دوستداران جبهه انجام شده است. حالا ممكن است جايي كسي بيشتر كار كرده باشد كه اگر به ما بگويند تذكر مي دهيم"

اما شاید بتوان مهمترین جلوه از نتیجه عکس تبلیغات میلیاردی را در انتخابات سال 84 ریاست جمهوری یافت. در آن برهه تاریخی، تبليغات كم نظير و پرحجم قاليباف منجر شد تا نهايتا آن هزينه هاي نجومي اعتراضات شدیدی را بدنبال داشته باشد به نحوی که این فشارها موجب شد تا قالیباف اعلام کند پس از انتخابات رقم هزینه شده برای تبلیغات را اعلام خواهد کرد. این در حالی بود که این تبلیغات تاثیری مثبتی هم نداشت به نحوی که بر عکس انتظار طراحان تبلیغات پر هزینه، او از ميان 7 كانديدا عنواني بهتر از چهارم كسب نکرد.

به نظر مي رسد باز هم اين جريان در نوع و مدل تبليغات خود دچار اشتباه بزرگ سال 84 شده است به گونه اي كه اين روزها به راحتي مي توان با قرار گرفتن در متن مردم پايتخت، متوجه اثرات سوء و ضد تبليغي تبليغات پرحجم جبهه متحد اصولگرایان شد.

در همین حال مصاحبه‎های پرحجم اعضای این فهرست قبل از انتخابات مبنی بر تخصیص بودجه های میلیاردی از سوی جریان نفوذی در دولت برای انتخابات نیز حائز اهمیت است. در برخی از این اظهار نظرها رقم‌هایی تا 900 میلیارد تومان ذکر شده بود. اما نگاهی به روند انتخابات در مرحله اول و خصوصا مرحله دوم مشخص کرد که اتفاقا بیشترین تبلیغات از آن اعضای همین جبهه بوده است. حال مشخص نیست بهره ای از بودجه میلیاردی جریان انحرافی برای تبلیغات به این جبهه رسیده است و یا اینکه ادعای تخصیص بودجه های میلیاردی برای انتخابات از ابتدا بلوفی سیاسی از سوی دوستان با هدف تراشیدن بهانه ای برای وحدت بوده است.

گفتني است پيش از اين رهبر معظم انقلاب در 8 خرداد ماه 90 با هشدار به نامزدهاي انتخاباتي از آنان خواسته بودند از كانون هاي قدرت و ثروت فاصله بگيرند چرا كه خداوند از چنين مسئله‎اي نخواهد گذشت:

"يك مسئله‌ى ديگر هم نزديك شدن به صاحبان قدرت و ثروت است؛ اين را ما با شما بى‌رودربايستى عرض كنيم. بالاخره ما برادرانِ هم هستيم؛ همديگر را بايستى تواصى به حق و تواصى به خير كنيم. اين خيلى خطر بزرگى است كه كسى به خاطر تأمين نمايندگى در يك دوره، نزديك بشود به صاحبان ثروت يا به صاحبان قدرت؛ اين خيلى چيز بدى است؛ اين از آن چيزهائى است كه خداى متعال از آنها نميگذرد و انتقام خواهد گرفت. اين چيزها روى شخص، روى عاقبت - عاقبت به خيرى كه اينقدر برايش اهميت قائليم - و روى جامعه اثر منفى ميگذارد."

تبليغات ميلياردي هرگز جواب نميدهد/ پايداري هميشه جواب مي دهد

amirihosain — Tue, 01 May 2012 00:00:00 GMT

من آدم سیاسی نیستم، نه فرق اصولگرا را با اصلاح طلب را می دانم و نه می دانم جبهه متحد کیست و پایداری چه می گوید؛

نه گفتمان می فهمم و نه می دانم فتنه چه بوده است، نه انحراف می دانم و نه می دانم ساکت فتنه یا انحراف یعنی چه؛

فرق باهنر و زارعی را نمی دانم، تفاوت مطهری با سلیمانی را نمی دانم یعنی چه؛

اما یک چیز را خوب می بینم و می فهمم! آن هم اینکه کل دیوارهای تهران را با بنرهای جبهه متحد اصولگرایان کاغذ دیواری کردن، احتمالا کمی خرجش بالاست؛ کف خیابان ها و متروها و کوچه ها را پر از تراکت کردن ممکن است کمی پول لازم داشته باشد! و نمی فهمم مگر می شود کسی دغدغه خدمت به ملت را داشته باشد و برای یک مجلس 4 ساله اینقدر خرج کند ...؟

من همین قدر می فهمم که احتمالا آقای علی اصغر خانی زمان ثبت نام در وزارت کشور فرم را اشتباه پر کرده و تصور می کند برای دبیرکلی سازمان ملل باید با بان کی مون و کوفی عنان رقابت کند که اینقدر تبلیغ می کند!

می توانم بگویم که در خواب هم تصور نمی کردم کسی یا کسانی پیدا شوند که قالیباف 84 را شرمنده و روسفید کنند و حجمی از تبلیغ را به راه بیندازند که اگر کسی نداند، فکر می کند به جای انتخابات مجلس، بازی مرگ و زندگی در پیش است ...

من همین قدر یادم می آید که در یک قانونی در یک جایی یک روزی نوشته شده بود بنر و پوستر روی اماکن عمومی ممنوع است؛ اما تبصره اش را نخوانده بودم که اگر عکس نبی رودکی باشد یا سرلیست آنجا باهنر باشد قانونی است؛

شاید من بی بصیرت هستم، شاید ساکت انحراف! هستم، شاید هم خود انحراف هستم اما احساس می کنم یک مقدار باید درباره منبع مالی تبلیغات بعضی ها توضیح داده شود! البته نه مثل 84 که آقای قالیباف دو هفته قبل از انتخابات در اصفهان اعلام کرد بعد از انتخابات می گویم از کجا آورده ام و دارم تبلیغ می کنم و الان 7 سال است همه منتظرند ...

من همین قدر می فهمم یک انتخابات مجلس اینقدر نمی ارزد برادر عزیزمان آقای زاکانی حرفهای شش ماه قبلش را که گفته بود انتساب پایداری به جریان انحرافی جفا است را به همین راحتی نقض کند و امروز برای اینکه نشان دهد پایداری ها با انحرافی ها مرتبط اند، بگوید چرا اینها جلوی انحراف ساکت اند؟ و فراموش کند همین ساکتین انحراف! از دولت اخراج شدند اما دوستان ایشان در دولت باقی مانده اند. (لطف الله فروزنده قائم مقام حسین فدایی که معاون رییس جمهور است)

من همین قدر می دانم که هرچقدر هم در و دیوار را پر کرده باشند "خانه ای بسازیم شایسته مردم ایران" این خانه از پای بست ویران است و باید سر در خانه که هیچ، آن ساختمان سه گوش در بهارستان حک کرد: "پایداری همیشه جواب می دهد ..."

چند نکته پیرامون دور دوم انتخابات مجلس نهم

amirihosain — Fri, 27 Apr 2012 21:01:00 GMT

کمتر از یک هفته تا برگزاری دور دوم انتخابات مجلس فرصت باقی است و در این رابطه اشاره به چند نکته ضروری است:

1. نتایج دور نخست انتخابات بویژه در تهران نشان داد، تبلیغات شعاری و عکس و ... کم ترین اثر ممکن بر رای مردم را دارد. چرا که اگر غیر از این بود هیچ گاه انتخابات به دور دوم نمی کشید و جبهه متحد با آن حجم عجیب و غریب از تبلیغاتش باید هر 30 نفر را آن هم در دور نخست وارد مجلس می کرد. اما در عمل اتفاق دیگری افتاد و با احتساب کاندیداهای مشترک به حساب هر دو لیست (پایداری و متحد) در میان 50 نفری که به دور دوم رفتند جبهه پایداری همان 25 نفری را که از ابتدا حمایت می کرد، معرفی نموده اما جبهه متحد با کم آوردن 2 نفر،-رای نیاوردن فرشیدی و فرمانی- محبور شد نبویان و نوباوه از جبهه پایداری را به لیست خود اضافه کند.

2. برای دور دوم انتخابات قبل از آنکه مشخص شود چه کسی بهتر است وارد مجلس شود، باید توجه کرد چه کسانی نباید وارد شوند و این عده عبارتند از : علی مطهری- محمد رضا باهنر و احمد توکلی.

علی مطهری که نیازی به توضیح ندارد، باهنر هم به علت اینکه اصلی ترین لابیست و سیاست باز مجلس است و متاسفانه بسیاری از طرح ها و لوایحی که مورد اعتراض قرار گرفته است، حاصل زحمات ویژه آقای باهنر بوده است. به عبارت دیگر، اگر 100 نماینده در یک طرف مجلس یک خواسته ای داشته باشند و طرف دیگر جناب باهنر اراده اش بر نفی خواسته آن 100 نفر باشد، به راحتی این کار را می کند و با به صف کردن 150 نفر دیگر، آنچه مدنظر خود و جریانش است را جلو می برد. لذا عدم حضور او در مجلس یکی از بزرگترین اتفاقاتی است که می تواند بوقوع بپیودند و الحمدلله کاهش نزدیک به 40% آرای وی در دور نخست انتخابات در مقایسه با دور قبلی نشان داد این اراده در بسیاری از مردم بوجود آمده که مجلس نهم بدون باهنر تشکیل شود. هم اکنون نیز وی از میان 30 نفر اول نفر 26 شده است و با کمی تلاش بیشتر می شود نتیجه دلخواه را گرفت.

احمد توکلی هم مانند مطهری نیاز به توضیح زیادی ندارد. فردی که معمولا خود را از دیگران بهتر و داناتر می داند اما در لحظات حساس اشتباهات بزرگ مرتکب می شود. مشی عمومی اش در بسیاری موارد حب و بغض های شخضی نسبت به افراد است و از این جهت به علی مطهری شباهت زیادی دارد و در کل می توان گفت حضورش در مجلس بیشتر مضر است تا مفید.

3. از جبهه پایداری پیش بینی می شود رای آوردن نبویان، نوباوه، کوثری، طبیب زاده، زارعی، حسینیان، رسایی، کوچک زاده، سلیمانی، هاشمی و آلیا قطعی باشد. لذا در بدترین شرایط و با احتساب مشترک ها و نتیجه دور اول و دوم انتخابات، جبهه پایداری 15 نفر از 30 نفر تهران را از آن خود کرده است اما آنچه اهمیت دور دوم انتخابات را بیشتر می کند رقابت نزدیک میان رتبه های 20 تا 40 است. به عبارت دیگر پیروزی بزرگتر زمانی است که جبهه پایداری بتواند قاسم روانبخش، سقای بی ریا، زهره لاجوردی، حسن حمیدزاده و محمدحسین استادآقا را وارد مجلس کند. چهره های گفتمانی که به علت ناشناس بودن و حجم کم تبلیغات جبهه پایداری، هنوز آنطور که باید شناخته شده نیستند و در این بین باید یکی از محورهای اصلی برای دور انتخابات، تلاش جهت شناخته شدن این افراد و حضور آنها در مجلس باشد.

4. مقایسه آرای نمایندگان ویژه قالیباف –رودکی و خانی- با دیگر نمایندگان پایداری نشان می دهد وزن سیاسی آقای شهردار در توده های حزب اللهی پایتخت چند به چند است. خانی با آن میزان تبلیغات کم نظیر نفر 49 شد و از بسیاری از گمنام ترین چهره های جبهه پایداری نیز کمتر رای آورد و پیش بینی می شود یکی از کسانی که در دور دوم نیز قطعا رای نخواهد آورد او باشد.

هم چنین رودکی نیز سرنوشت مشابهی دارد و پیام سیاسی این موضوع برای محمدباقر قالیباف آنقدر اهمیت دارد که نوع حضورش در میدان سال 92 را تا حدی به چالش بکشد.

5. دور نخست انتخابات مجلس نهم بر این واقعیت مهر تایید دوباره زد که راست سنتی به بخشی از تاریخ معاصر ضمیمه شده است و اسدالله بادامچیان، نبی حبیبی و حسن غفوری فرد به عنوان سرشناس ترین سنتی های جناح راست هیچ کدام نتوانستند جزو 30 نفر اول تهران باشند و جدای از آنها، دیگر نمایندگان راست سنتی مانند باهنر، لاله افتخاری و فاطمه رهبر نیز با رتبه های بین 20 تا 30 تنها توانستند به دور دوم راه یابند تا مشخص شود شکست ناطق نوری در سال 76 از خاتمی، هیچ گاه اتفاقی نبوده و این، همه ی پتانسیل و توانایی راست سنتی است؛ چرا که نسل جدید و پرنشاط حزب اللهی نیز هیچ گاه خودش را محدود در این طیف نمی بیند و چهره های جدید اصولگرا که طی 10 سال اخیر رشد و نمود پیدا کرده اند، آنقدر ظرفیت سیاسی دارند که دیگر نوبت به موتلفه و ... نرسد.

6. یکی از اضلاع مهم و تاثیرگذار 7+8، جمعیت ایثارگران بود که نماد اصلی این طیف نیز حسین فدایی است. اما رای معنادار وی که از میان 30 نفر اول نفر 25 شد به خوبی نشان داد، بدنه اصلی حزب اللهی ها بیشتر به کدام سمت تمایل دارد و اگر غیر از این بود، فردی با سابقه و میزان شناخته شدگی حسین فدایی باید جزو 10 نفر اول تهران می شد. لذا دوران اینکه آقایان دور هم بنشینند و 7+8 راه بیندازند و برای دیگران هم تصمیم گیری کنند که چه کسی در لیست 30 نفره باشد یا نباشد! گذشته است و این طیف بهتر است قبل از هر چیز به فکر رای خود باشد.

۷. انتخابات دور نخست اشتباه بودن بسیاری از تحلیل های بعضی جریان ها را به خوبی نشان داد. آقایان زاکانی، فدایی و دیگرانی که هر جا می نشستند بعد از بسم الله الرحمن الرحیم از خطر فتنه و انحراف در انتخابات می گفتند و بلافاصله پایداری را محکوم میکردند که چرا وحدت شکنی کرده است تا دشمنان وارد مجلس شوند! حالا باید به خوبی متوجه شده باشند که دوران بزرگ کردن لولوهای تخیلی گذشته است و باید به رقابت تن داد. تعبیر لولوهای تخیلی نه این معنا که فتنه و انحراف وجود ندارند، بدین معنا که از همان اول هم قابل پیش بینی بود در انتخابات مجلس پیش رو فتنه و انحراف حضور عینی و جدی نخواهند داشت و لذا در میان گزینه های موجود، خطرناک تر از علی مطهری و باهنر وجود نخواهد داشت که البته به لطف دوستان یکی از این دو بزرگوار (باهنر) در لیست جبهه متحد قرار گرفت و دیگری هم دقیقه ۹۰ با اصرار حدادعادل از لیست بیرون رفت وگرنه علی مطهری نیز در حال حاضر حضورش در مجلس قطعی شده بود.

۸. همانطور که پیش بینی می شد، موج تخریبها علیه جبهه پایداری نه تنها اوج گرفته است که نسبت به دور نخست مضاعف شده است، انتشار شبنامه به اسم دانشجویان دانشگاه امام صادق علیه السلام علیه آقای مصباح، انتشار اخبار دروغ، مواضع تقطیع شده و تحریف شده اعضای پایداری در نماز جمعه و ... بیش از همیشه این روزها دیده می شود اما تجربه همواره ثابت کرده که "پایداری همیشه جواب می دهد ..."

amirihosain — Wed, 25 Apr 2012 17:18:00 GMT

وقتی خواص یار ولایت نمی شوند، باید میان شعله آتش عزا گرفت ...

نقش خاتمی، موسوی، هاشمی، قالیباف و احمدی نژاد در سنت های لایتغیر الهی!

amirihosain — Tue, 17 Apr 2012 00:54:00 GMT

دوستی به نقل از بزرگی نقل می کرد: خداوند هر کس را با شعارها و ادعاهایش، آزمایش می کند. اگر فرد از آن امتحان سربلند بیرون آمد که هیچ، اما اگر شکست خورد ...

سید محمد خاتمی با شعار "آزادی" حاکمیت را در دست گرفت؛ اما سال 83 وقتی در دانشگاه تهران چند نفر از هواداران دیروزش در دفتر تحکیم به وی اعتراض کردند، گفت: "کاری نکنید که بگویم از سالن بیرونتان کنند، آدم باشید."

میرحسین موسوی با شعار "دروغ ممنوع" و "قانون گرایی" وارد عرصه انتخابات شد، اما بعد از انتخابات بزرگترین دروغ ها را گفت، در مراسم ختم آدم زنده شرکت کرد و قانونی در کشور باقی نماند که توسط وی زیر سوال نرود.

هاشمی رفسنجانی یک عمر شعار یاری امام و انقلاب را سر داد، اما رفتارها و مواضعش نشان داد چگونه عمل می کند. امام برای نوه خود (سید حسین) نیز مصونیت قائل نبود اما مهدی هم چنان رفته به انگلیس تا دکترایش را بگیرد ...!

مهدی کروبی که همه افتخار خود را در متعادل بودنش و مرزبندی با عناصر تندرو و ساختار شکن اصلاحات می دانست و حتی در دوران ریاست بر مجلس ششم تا حدی این کار را انجام داده بود، به فاصله چند سال آنقدر به دام افراط و تفریط افتاد تا مسعود رجوی ملعون از او تقدیر کرد.

و این روزها ...

احمدی نژاد که با شعار "مبارزه با فساد" سر کار آمد، گلچینی از متهمان رنگارنگ را به گرد خود جمع کرده؛ و مشخص نیست از کجای عدالتخواهی و مبارزه با فساد، بکارگیری افرادی مثل مرتضوی در دولت استخراج می شود؟ مرتضوی متهم باشد یا نباشد مهم نیست، در دادگاه محکوم شود یا نشود مهم نیست، مهم آن است که هیچ گاه از جنس و هم گفتمان با سوم تیر نبوده و نیست. هنوز به یاد داریم سالهای اولیه دولت نهم را، آن روزهایی که دکتر بیرحمانه و به حق بر مفسدین می تاخت و آنهایی که سنگ اندازی می کردند ...

از آن طرف مدعیان ولایتمداری در مجلس که از قضای روزگار همیشه به همه منابع آگاه و نظرات مخفی رهبر انقلاب نیز آگاه هستند، غوغا کرده اند! مشخص نیست مخاطب این جملات صریح ایشان چه کسی است؟

"يك نفرى متهم به يك معنائى ميشود؛ قوه‌ى قضائيه وظيفه دارد از راه‌هائى كه قانون معين كرده، برود تحقيق كند، تفحص كند و مشخص كند كه اين اتهام وارد است يا وارد نيست. صرف متهم شدن كه جرم نيست. به هر كسى ممكن است يك اتهامى وارد شود. تا وقتى كه از طريق قانونى جرم ثابت نشده است، نه در خود قوه، نه در بيرون قوه، نه در تريبونها و منبرهاى رسمى، نه در وسائل ارتباط جمعى، كسى حق ندارد آبروى يك مسلمانى را ببرد؛... تا وقتى جرمى ثابت نشده است، قطعاً نبايستى كسى را در معرض قرار داد؛ ... مگر يك موارد خاص؛ ... حتّى اگر چنانچه فرض كنيم يك نفرى جرمى هم كرده است، اين جرم در دادگاه صالح اثبات هم شده است، اين شخص به مجازات محكوم هم شده است - فرض كنيد رفته زندان - چه لزومى دارد ما اسم او را در روزنامه‌ها منتشر كنيم تا بچه‌ى اين آدم كه دارد مدرسه ميرود، ديگر رويش نشود مدرسه برود؟"

آقای نادران و تیم استیضاح کننده وزیر کار مانند توکلی، زاکانی، سروری، الهیان و ... چرا فکر میکنند مخاطب رهبر انقلاب نیستند؟ آیا غیر از این است که قبل از برگزاری دادگاه، بارها اسم مرتضوی را با اتهامات مختلف بیان کردند؟ (ارادتی به مرتضوی ندارم و از او دفاع نمیکنم، نوع برخوردها مورد اشاره است)

و در آخرین مورد قالیباف را نباید از قلم انداخت! خلبانی که عمری است که ادعای کارآمدی دارد؛ دوست دارد بهترین شهردار جهان باشد، دوست دارد رییس جمهور بعدی باشد، کلا خیلی چیزها را دوست دارد اما یک نصف روز باران بهاری برایش کافی است ...!

خدا دست همه مان را بگیرد ...

* * *

نمی شود این چند دقیقه تذکر کوچک زاده در مجلس را گوش داد و از این صراحت و شجاعتش به وجد نیامد و بر او و شیر حلالی که خورده درود و رحمت نفرستاد ...

وقتی هاشمی فراموش شدن امریکاستیزی را آسیب انقلاب می دانست

amirihosain — Wed, 11 Apr 2012 02:36:00 GMT

با اینکه قریب به دو هفته از انتشار آخرین مواضع هاشمی درباره رابطه با امریکا گذشته و همه ی نکات لازم در این باره بیان شده است، وقتی بطور اتفاقی یکی از مصاحبه های کمتر دیده شده هاشمی در 10 سال قبل را مرور می کردم، نتوانستم از این چند خط عبور کنم:

"امروزه افرادی هستند که با نفی فرهنگ غرب مخالفت می کنند و یا سیاست خارجی ما را در روابط با دولت های استعماری و یا اشغالگر زیر سوال می برند، به هر حال با ظهور نسل دوم انقلاب این احتمال وجود دارد که اینها به نسل قدیمی انقلاب بگویند که این مواضع امروز ضرورتی ندارد، در واقع مسلمات اوان انقلاب بتدریج مورد سوال قرار بگیرند، حال اگر این عوامل و خواسته ها ضعیف بشوند ممکن است انقلاب دچار آسیب شود ... میخواهیم با امریکا و ... مبارزه کنیم، آنهاهم ما را مزاحم خود می بینند، معلوم است که ما در این نزاع برنده نیستیم مگر آنکه خودمان را آماده کنیم و به این تحول فکری برسیم."

گفتگو با فصلنامه کتاب نقد. شماره 22. بهار 1381.صص 6 و 7 و 15

حالا آقای هاشمی باید توضیح دهد چه کسی صریح تر از همه مسلمات اوان انقلاب را برای نسل جدید انقلاب زیر سوال می برد و انقلاب را دچار آفت می کند؟

طی 10 سال اخیر که از این موضع ایشان می گذرد، آیا رفتار امریکا تغییری کرده؟ جایگاه منطقه ای و بین المللی ایران تضعیف شده یا داستان همان داستان همیشگی است و ...

مرتبط:

داستان یک آفتاب پرست!

پاسخ آوینی به اظهارات امروز هاشمی

amirihosain — Sun, 08 Apr 2012 02:16:00 GMT

پاسخ آوینی به اظهارات امروز هاشمی:

آنچه آوینی گفت و هاشمی نفهمید ...

این روزها که به سالگرد قطع رابطه ایران و امریکا در ۲۰ فروردین ۱۳۵۹ نزدیک می شویم، هاشمی رفسنجانی صراحتا می گوید "چرا با آمریکا مذاکره نکنیم؟"

در این زمینه به اندازه کافی مواضع امام و رهبر معظم انقلاب بازخوانی شده است، از جمله تاریخی امام که فرمود "آن‌هایی که خواب امریکا را می‌بینند، خدا بیدارشان کند" تا رهبر انقلاب که اعلام داشتند:

"در شرایطی‌ كه‌ آمریكا صراحتا نظام‌ اسلامی‌ را تهدید و به‌ ملت‌ ایران‌ اهانت‌ می‌كند عده‌ای‌ دم‌ از مذاكره‌ با آمریكا می‌زنند كه‌ این‌ افراد یا با الفبای‌ سیاست‌ و یا با الفبای‌ غیرت‌ آشنایی ندارند."

اما ۲۰ فروردین مناسبت دیگری هم دارد و آن شهادت سید مرتضی آوینی در سال ۷۲ است؛ از این رو بازخوانی مقاله تاریخی وی با عنوان "ارتش متحد اسلامی" که در باب امریکا؛ دیپلماسی و نظم نوین جهانی می باشد، بی ارتباط با فضای این روزها نیست:

قواعد دیپلماسی برای حفظ موازنه قوا در جهانی صورت گرفته است که آمریکا بر آن سیطره دارد و بنابراین ، تنها آمریکاست که اجازه دارد تا قوانین این بازی را رعایت نکند. دیگران موظف هستند که نه تنها تسلیم این بازی بین المللی شوند، بلکه اصلاً به روی مبارک خویش نیز نیاورند که این فقط یک بازی است. از این لحاظ دیپلماسی به هنر پیشگی شبیه است ، اگر چه به مراتب از آن دشوارتر است ، چرا که بر یک نمایشنامه معین و آزموده متکی نیست. بازی دیپلماسی نیز بازی مرگ است و هر که در این بازی بازنده شود باید بمیرد، اما به مرگی واقعی؛ کافی نیست که مردن را بازی کند، که در این بازی فقط باختن است که بازی نیست .

آمریکا اجازه دارد که قواعد بازی را رعایت نکند و وقتی هم که چنین می کند ، باز قاعده بر این است که نه فقط همه خود را به نفهمی بزنند ، بلکه این خلاف آمد را نیز به مثابه یکی از قواعد بازی توجیه کنند. وقتی این توجیه اصل باشد، بازی می تواند هر قاعده ای به خود بگیرد وکسی هم حق اعتراض ندارد . انقلاب اسلامی، چه بخواهیم و چه نخواهند، ما را از این بازی بین المللی بیرون کشیده است . اما جهانی که آمریکا بر آن سیطره دارد _ یعنی کره زمین _ جهانی نیست که در آن بتوان برای همیشه از این بازی جهانی بیرون کشید . مکر این عالم در آنجاست که «زندگی واقعی» و «بازی» را به یکدیگر مبدل ساخته و بنابراین ، «واقعیت» چنین صورت پذیرفته است که هر که در بازی شرکت نکند «دیوانه» می پندارندش. و فقط به این پندار نیز بسنده نمی کند: می گیرندش و در بند غل و زنجیر گرفتارش می کنند و این همه در چشم مردمان نیز عادلانه می نماید.

... و اما تا کجا باید به این قواعد گردن نهاد؟ شرط زنده ماندن در این جهان آن است که « عاقلانه» رفتار کنی و عقل نیز تعریف خاص خویش را دارد : عقل یعنی تسلیم.... و «عاقل» کسی است که به وضع موجود گردن بگذارد و از خلاف آمد عادت اجتناب ورزد، هر چند همچون مردمان بوسنیا هرزگوین غریبانه و مظلومانه در چنگال شقی ترین اشقیای تاریخ گرفتار آمده باشد.

... و اما از قواعد این بازی بی رحمانه مرگ یکی هم آن است که هر گاه مصالح آمریکا ایجاب کند، بعضی ها اجازه داشته باشند که خلاف همه اصول پذیرفته بین المللی رفتار کنند. در همین جهان راسیونال ، اسرائیل از نیم قرن پیش هر آنچه خواسته ، کرده است و هیچ یک از سازمان های بین المللی بازی حقوق بشر نیز ممانعتی جدی از خود نشان نداده اند. در همین جهان خرد گرا ، وقتی عراق در تفسیر ایما و اشاره های آمریکا اشتباه می کند و به کویت حمله ور می شود، بیست هفت کشور جهان برای سرکوبی او بسیج می شوند و فاتحانه صدام را _ که نه ، مردم عراق را _ به جرم نقض حقوق بشر گوشمالی می دهند ، اما آنگاه که همین صدام شنیع ترین جنایات را درباره شیعیان جنوب عراق اعمال می کند و از زمین و آسمان آتش و بمب های شیمیایی برسر آنان فرو می ریزند، انگار نه انگار که واقعه ای رخ داده است . همین صدام که اکنون در چشم غربیان خونخواری است چون آتیلا ، تا پیش از تجاوز به کویت قهرمان مبارزه با بنیاد گرایی اسلامی بود و چهره ای آنچنان وجیه داشت که حتی در کویت بسیاری از خانواده ها نام فرزندان خویش را «صدام» می گذاشتند. و اکنون نیز.... صرب های نژاد پرست اجازه یافتند که بی سر و صدا ، برای مدتی نه چندان کوتاه، تا نابودی کامل مسلمانان بوسنیا هرزگوین از قواعد بازی عدول کنند.

جنایات صرب ها اگر چه به لحاظ زشتی و شناعت آن بی نظیر نیست، اما به لحاظ وسعت اعمال چنین جنایاتی کاملآ بی سابقه است. دادگاه نورنبرگ دادگاهی است که در آن شکست خورده ها محاکمه میشوند، نه فاتحان. و جنایات هیتلر نیز از آن روی بزرگ نمایی شد که بتواند یهودیان را برای مهاجرت هر چه وسیع تر و سریع تر به اسرائیل _ فلسطین اشغالی _ تحریض کند. و حالا که اوضاع با آن روزگار قابل قیاس نیست و دلایلی از آن نوع نیز وجود ندارد ، چرا باید مردم جهان از جنایات صرب ها و شدت و حدت آن خبردار شوند؟

... و اما نقطه قدرت شیطان همواره نقطه ضعف او نیز هست و نه فقط شیطان، که این از سنن لا یتغیر عالم است. وقتی دشمن از قواعد بازی بین المللی دیپلماسی عدول می کند بهترین شرایط فراهم خواهد شد که ما نیز در برابر قواعد بازی عصیان کنیم . و اکنون بر دنیای بی رحم ما چنین وضعی حاکم است.صرب ها با همدستی ارتش یوگوسلاوی و تحت تعلیمات مستقیم مستشاران نظامی اسرائیلی، بازی معمول دیپلماسی را به هم ریخته اند و شرایطی را پیش آورده اند که در آن ، برای ما نیز امکان عدول از قواعد بین المللی بازی فراهم آمده است.

پیشنهاد تشکیل ارتش متحد مسلمانان برای مقابله با جنایات صلیبی صرب های نژاد پرست علیه مردمان بوسنی هرزگوین می تواند تنها در محدوده ایران محصور نماند و به صورت یک بسیج جهانی مسلمانان در آید. مسلمانان سراسر جهان اکنون از آن آمادگی برخوردارند که فارغ از مناسبات دیپلماتیک دولت ها چنین ارتشی را سازمان دهی کنند ، چنان که در قبضه سلمان رشدی نیز چنین آمادگی وسیعی داشت و به موقع مورد بهره برداری امام امت (س) قرار گرفت.

دنیای ارتباطات اگر چه باید اذعان داشت که مسیطره امپریالیسم خبری است، اما در عین حال عالمی نیست که در آن امکان هدم کامل واقعیت موجود باشد، چنان که در این واقعه نیز چنین روی داده است که علی رغم مصالح دیپلماتیک آمریکا، خبر جنایت صرب ها _ اگر چه نه با همان وسعت و شدت واقعی خویش _ به گوش مردمان جهان رسیده است و فضای روانی مردم سراسر عالم را آماده ساخته تا ارتش متحد اسلامی را همچون جوابی ناگزیر به این جنایات تلقی کنند.

وقتی صرب ها ابا ندارند از آنکه ماهیت تجاوز خویش را که یک جنگ صلیبی دیگر است آشکار کنند، این آمادگی وجود دارد که آنچه محور وحدت ما واقع می شود نیز «اسلام» باشد. صدای همه بچه ها شبیه به یکدیگر است و تا آنگاه که فریاد وحشت زده کودکان بوسنی هرزگوین زیر تیغ جلادان صرب در فضای کره زمین می پیچد هیچ پدری نخواهد توانست بی دغدغه به خنده های شادمانه فرزند خویش گوش بسپارد. مسلمانان سراسر جهان اکنون آمادگی دارند که برای عضویت در یک ارتش متحد اسلامی نام نویسی کنند و در گردان ها و لشکرهایی منظم سازمان یابند، زیرا تا هنگامی که صلیبی ها و نژاد پرستان در کره زمین وجود دارند، احتمال باید داد که در هر جای دیگری از این سیاره واقعه بوسنی هرزگوین تکرار شود.

منبع:کتاب آغازی بر یک پایان،صفحه ی 105

مرتبط:

مقاله تاریخی آوینی خطاب به خاتمی در سال 70 + دانلود پوستر

amirihosain — Thu, 05 Apr 2012 04:16:43 GMT

مادر هر کاری کند، اهل خانه هم یاد می گیرند، مثلا اگر شهید شود ...